Dhimbja e barkut është një shqetësim i shpeshtë te fëmijët dhe mund të shfaqet për shumë arsye, nga gazrat dhe kapsllëku deri te infeksionet. Në shumicën e rasteve, dhimbja është e përkohshme dhe largohet pa komplikime, por ndonjëherë mund të jetë shenjë e një problemi që kërkon vlerësim mjekësor.
Për të kuptuar shkakun, është e rëndësishme të vërehet ku ndodhet dhimbja, sa zgjat, nëse shoqërohet me temperaturë, të vjella apo diarre dhe si sillet fëmija në përgjithësi.
Gazrat dhe fryrja e barkut
Gazrat në zorrë janë një nga shkaqet e zakonshme të shqetësimit në bark te fëmijët. Ato mund të shfaqen pas ngrënies së disa ushqimeve, pirjes së pijeve të gazuara ose gëlltitjes së ajrit gjatë ushqyerjes.
Fëmija mund të ankohet për dhimbje që shfaqet dhe largohet, fryrje ose ndjesi shqetësimi. Në shumë raste, dhimbja lehtësohet pasi fëmija nxjerr gazra ose kryen nevojën.
Kapsllëku
Kapsllëku është një nga shkaqet më të shpeshta të dhimbjes së barkut, veçanërisht te fëmijët më të rritur.
Shenjat që mund të tregojnë kapsllëk përfshijnë:
- Jashtëqitje të fortë ose të rrallë.
- Vështirësi dhe dhimbje gjatë kryerjes së nevojës.
- Fryrje të barkut.
- Dhimbje që mund të përmirësohet pas jashtëqitjes.
Mungesa e lëngjeve, konsumimi i ulët i fibrave dhe mbajtja e jashtëqitjes mund ta përkeqësojnë problemin.
Infeksionet e stomakut dhe zorrëve
Infeksionet virale të sistemit tretës, të njohura si gastroenteriti, shpesh shkaktojnë dhimbje barku te fëmijët. Ato mund të shoqërohen me:
- Diarre.
- Të vjella.
- Temperaturë.
- Humbje të oreksit.
- Dobësi ose lodhje.
Gjatë këtyre episodeve, është e rëndësishme që fëmija të marrë lëngje në sasi të vogla dhe shpesh, për të parandaluar dehidratimin.
Intoleranca ndaj ushqimeve
Disa fëmijë mund të kenë vështirësi në tretjen e ushqimeve të caktuara. Për shembull, intoleranca ndaj laktozës mund të shkaktojë dhimbje barku, gazra, fryrje dhe diarre pas konsumimit të qumështit ose produkteve të tij.
Edhe alergjitë ushqimore mund të shoqërohen me simptoma të tretjes. Nëse dhimbja përsëritet pas një ushqimi të caktuar, prindërit duhet të konsultohen me pediatrin dhe të shmangin eliminimin e ushqimeve nga dieta pa udhëzim profesional.
Infeksionet e traktit urinar
Infeksioni urinar mund të shkaktojë dhimbje në pjesën e poshtme të barkut. Te fëmijët, mund të shfaqen edhe shenja të tjera, si:
- Djegie ose dhimbje gjatë urinimit.
- Nevojë për të urinuar më shpesh.
- Temperaturë.
- Urinë me erë të pazakontë.
- Rikthim i urinimit në shtrat te një fëmijë që më parë nuk e kishte këtë problem.
Nëse dyshohet për infeksion urinar, nevojitet kontroll mjekësor dhe, zakonisht, analizë e urinës.
Stresi dhe shqetësimet emocionale
Stresi, ankthi ose ndryshimet në jetën e fëmijës mund të shoqërohen me dhimbje të përsëritura të barkut. Kjo mund të ndodhë para shkuarjes në shkollë, gjatë periudhave të ndryshimeve familjare ose kur fëmija përjeton shqetësime që e ka të vështirë t’i shprehë.
Dhimbja nuk duhet të konsiderohet e sajuar. Ajo mund të jetë reale edhe kur nuk identifikohet një shkak fizik i dukshëm. Pediatri mund të ndihmojë në vlerësimin e simptomave dhe faktorëve emocionalë.
Kur mund të jetë shenjë e një problemi serioz?
Në disa raste, dhimbja e barkut mund të lidhet me gjendje që kërkojnë trajtim të shpejtë, si apendiciti ose bllokimi i zorrëve.
Apendiciti mund të fillojë me dhimbje rreth kërthizës, e cila më vonë zhvendoset në pjesën e poshtme të djathtë të barkut. Fëmija mund të ketë humbje oreksi, të përziera, të vjella dhe dhimbje që përkeqësohet gjatë lëvizjes.
Jo çdo dhimbje në atë zonë nënkupton apendicit, por simptomat e dyshimta duhet të vlerësohen menjëherë nga mjeku.
Kur duhet të kërkohet ndihmë mjekësore?
Kontaktoni pediatrin nëse dhimbja:
- Përsëritet shpesh ose zgjat.
- Përkeqësohet me kalimin e kohës.
- Shoqërohet me temperaturë, të vjella ose diarre të vazhdueshme.
- Ndikon në ushqyerjen, gjumin ose aktivitetet e fëmijës.
- Shoqërohet me dhimbje gjatë urinimit ose humbje peshe.
Kërkoni ndihmë urgjente nëse fëmija ka dhimbje të forta ose të vazhdueshme, bark të fryrë dhe të fortë, të vjella të gjelbra ose me gjak, gjak në jashtëqitje, shenja dehidratimi, ose është shumë i përgjumur dhe nuk reagon si zakonisht.
Te djemtë, dhimbja e barkut e shoqëruar me dhimbje ose ënjtje të testikujve kërkon vlerësim të menjëhershëm.
Çfarë mund të bëjnë prindërit në shtëpi?
Nëse dhimbja është e lehtë dhe fëmija duket mirë, prindërit mund të:
- Ofrojnë ujë dhe lëngje në sasi të përshtatshme.
- Sigurojnë pushim dhe një ambient të qetë.
- Ofrojnë ushqime të lehta, nëse fëmija ka oreks.
- Vëzhgojnë jashtëqitjen dhe urinimin.
- Pyesin fëmijën ku dhe kur i dhemb barku.
- Shmangin dhënien e barnave, laksativëve ose antibiotikëve pa këshillën e mjekut.
Në rast të dhimbjes së vazhdueshme ose simptomave të tjera, kujdesi në shtëpi nuk duhet ta zëvendësojë kontrollin mjekësor.
