Edhe pse një kompliment zakonisht është diçka pozitive, jo të gjithë ndihen rehat kur e marrin. Disa njerëz skuqen, qeshin në siklet, e mohojnë atë që u është thënë ose menjëherë përpiqen t’ia kthejnë komplimentin tjetrit. Kjo mund të lidhet me mënyrën se si e shohim veten dhe me marrëdhënien që kemi me vëmendjen e të tjerëve.

Nuk jemi mësuar të flasim pozitivisht për veten

Nëse jemi mësuar të fokusohemi te mangësitë tona, një kompliment mund të duket në kundërshtim me mënyrën se si e shohim veten. Kur dikush thotë “dukesh shumë bukur”, ndërsa ne atë ditë ndihemi të pasigurt, mund të mos dimë si të reagojmë.

Komplimenti na vendos në qendër të vëmendjes

Disa njerëz nuk ndihen rehat kur vëmendja përqendrohet tek ata. Një kompliment i papritur mund të krijojë ndjesinë se po na vëzhgojnë dhe po na vlerësojnë, edhe nëse qëllimi i personit tjetër është krejt pozitiv.

Mund të kemi frikë se dukemi mendjemëdhenj

Shumë njerëz janë rritur me idenë se nuk duhet ta lavdërojnë veten. Për këtë arsye, pranimi i një komplimenti mund të duket sikur po mburremi. Në vend të një “faleminderit”, mund të përgjigjemi automatikisht me “jo, nuk është ashtu” ose “s’kam bërë asgjë”.

Vetëvlerësimi ndikon në mënyrën si e pranojmë komplimentin

Kur kemi vetëbesim të ulët, mund të jetë më e vështirë të besojmë diçka pozitive që dikush tjetër thotë për ne. Madje, mund të fillojmë të kërkojmë menjëherë arsyen pse personi na e tha atë.

Disa komplimente na prekin më shumë se të tjerat

Një kompliment për pamjen mund të jetë i lehtë për t’u pranuar, ndërsa një kompliment për personalitetin, punën apo një cilësi që e vlerësojmë shumë mund të na bëjë të ndihemi më të ekspozuar emocionalisht.

Nuk është e nevojshme ta mohojmë

Nëse një kompliment na bën të ndihemi në siklet, nuk do të thotë se ka diçka që nuk shkon me ne. Mund të jetë thjesht një reagim i mësuar. Një mënyrë e thjeshtë për ta pranuar është të themi vetëm: “Faleminderit, më bëhet qejfi që e mendon kështu.”