Dëshpërimi dhe ndikimi i tij në jetën tonë
Dëshpërimi është një gjendje emocionale që shfaqet kur njeriu ndien se nuk ka më shpresë, se situata në të cilën ndodhet nuk mund të ndryshojë ose se përpjekjet e tij nuk do të sjellin rezultat.
Të gjithë mund të përjetojmë dëshpërim në momente të ndryshme të jetës. Një humbje, një zhgënjim, problemet financiare, një marrëdhënie e vështirë ose një periudhë e gjatë pasigurie mund të ndikojnë në mënyrën se si e shohim veten dhe të ardhmen.
Si ndikon dëshpërimi në mendje?
Kur ndihemi të dëshpëruar, vëmendja jonë mund të përqendrohet te problemet dhe te ajo që nuk mund të ndryshojmë. E ardhmja mund të duket e mbyllur dhe mundësitë për zgjidhje më të pakta nga sa janë në të vërtetë.
Dëshpërimi mund të shoqërohet me:
Mungesë motivimi dhe energjie.
Vështirësi në përqendrim dhe marrjen e vendimeve.
Ndjenjën e pafuqisë.
Tërheqje nga njerëzit dhe aktivitetet që dikur na kënaqnin.
Mendime të përsëritura negative për veten dhe të ardhmen.
Këto përvoja nuk shfaqen te të gjithë në të njëjtën mënyrë dhe nuk nënkuptojnë automatikisht se një person ka depresion.
Çfarë ndodh me trupin?
Dëshpërimi i zgjatur shpesh shoqërohet me stres kronik. Kur trupi qëndron për një kohë të gjatë në gjendje tensioni, mund të shfaqen lodhje, shqetësime të gjumit, ndryshime në oreks dhe vështirësi në rikuperimin emocional.
Megjithatë, këto simptoma mund të kenë edhe shkaqe të tjera. Ndikimi i dëshpërimit ndryshon në varësi të personit, rrethanave dhe kohëzgjatjes së përjetimit.
Pse na duket se asgjë nuk mund të ndryshojë?
Një nga aspektet e dëshpërimit është humbja e besimit se veprimet tona mund të ndikojnë në rezultat.
Kur përballemi vazhdimisht me situata ku ndihemi pa kontroll, mund të fillojmë të shmangim përpjekjet, edhe kur ekzistojnë mundësi për ndryshim. Në psikologji, kjo lidhet me konceptin e pafuqisë së mësuar.
Kjo nuk do të thotë se dëshpërimi është zgjedhje ose se personi nuk po përpiqet mjaftueshëm. Shpesh, ai është një reagim ndaj rrethanave të vështira.
Si mund të përballemi me dëshpërimin?
Nuk ka një mënyrë të vetme që funksionon për të gjithë. Por disa hapa mund të ndihmojnë:
Të flasim me një person të cilit i besojmë.
Të përqendrohemi në hapa të vegjël dhe të realizueshëm.
Të kujdesemi për gjumin, ushqimin dhe lëvizjen.
Të pranojmë emocionet pa e fajësuar veten.
Të kërkojmë mbështetje profesionale kur dëshpërimi zgjat ose ndikon në jetën e përditshme.
Dëshpërimi nuk është dobësi karakteri. Është një përvojë njerëzore që meriton të kuptohet dhe të trajtohet me kujdes.