Kur kalojmë shumë orë pa ngrënë, trupi fillon të përshtatet me mungesën e ushqimit dhe ndryshon mënyrën se si e siguron energjinë. Në fillim, ai përdor glukozën që qarkullon në gjak dhe rezervat e glikogjenit të ruajtura kryesisht në mëlçi.

Me kalimin e orëve, kur këto rezerva fillojnë të pakësohen, trupi rrit përdorimin e yndyrave si burim energjie. Nëse mungesa e ushqimit zgjat më shumë, mëlçia prodhon trupa ketonikë, të cilët mund të përdoren nga truri dhe indet e tjera.

Gjatë kësaj kohe mund të ndiejmë uri, lodhje, vështirësi në përqendrim, dhimbje koke ose marramendje. Këto simptoma nuk shfaqen te të gjithë dhe varen nga kohëzgjatja e mosngrënies, gjendja shëndetësore dhe ushqyerja e mëparshme.

Nuk duhet të ngatërrohet çdo ndjesi dobësie me uljen e sheqerit në gjak. Megjithatë, personat me diabet që përdorin insulinë ose medikamente të caktuara duhet të jenë veçanërisht të kujdesshëm, pasi mosngrënia mund të shkaktojë hipoglikemi.

Për shumicën e njerëzve, një interval i zakonshëm mes vakteve menaxhohet nga trupi, por mosngrënia për periudha të gjata ose në mënyrë të përsëritur nuk është e përshtatshme për të gjithë.