Për shumë njerëz, pushimi nuk ndihet gjithmonë si diçka e merituar. Edhe kur janë të lodhur, mund të ndiejnë se duhet të bëjnë diçka “të dobishme” në vend që të ulen, të flenë apo thjesht të mos bëjnë asgjë. Kjo ndjenjë faji lidhet shpesh me mënyrën se si e kemi mësuar ta vlerësojmë kohën dhe veten.

Kur produktiviteti lidhet me vlerën personale

Në një shoqëri ku puna dhe produktiviteti vlerësohen shumë, njerëzit mund të fillojnë të besojnë se janë të vlefshëm vetëm kur janë duke bërë diçka. Pushimi atëherë mund të perceptohet si humbje kohe, edhe pse është një nevojë normale e trupit dhe trurit.

Frika se po mbetemi prapa

Kur shohim vazhdimisht të tjerët duke punuar, mësuar, ushtruar ose duke arritur gjëra të reja, mund të krijohet ndjenja se edhe ne duhet të jemi gjithmonë aktivë. Kjo mund ta bëjë pushimin të duket sikur po humbasim terren.

Perfeksionizmi

Personat me prirje perfeksioniste mund ta kenë veçanërisht të vështirë të pushojnë. Mund të mendojnë se gjithmonë ekziston edhe një detyrë tjetër që duhet përfunduar ose se nuk kanë bërë mjaftueshëm gjatë ditës.

Teknologjia e ka bërë kufirin mes punës dhe pushimit më të paqartë

Telefonat dhe puna nga distanca kanë bërë të mundur që të jemi të arritshëm pothuajse gjatë gjithë kohës. Një email, mesazh apo njoftim mund të na rikthejë menjëherë te puna edhe kur kemi vendosur të pushojmë.

Pushimi nuk është dembelizëm

Pushimi është pjesë e funksionimit normal të organizmit. Gjumi, pauzat dhe koha pa angazhime ndihmojnë në rikuperimin fizik dhe mendor. Në fakt, mungesa e pushimit të mjaftueshëm mund të çojë në lodhje, irritim, vështirësi në përqendrim dhe ulje të produktivitetit.

Të pushosh nuk do të thotë se nuk je duke bërë mjaftueshëm. Ndonjëherë, të mos bësh asgjë për pak kohë është pikërisht ajo që i duhet trupit dhe trurit për të vazhduar më mirë.