Mund të kemi miq, familje, kolegë dhe një jetë aktive shoqërore, por përsëri të ndihemi të vetmuar. Kjo ndodh sepse vetmia nuk lidhet gjithmonë me mungesën e njerëzve përreth nesh, por me mungesën e lidhjes emocionale që kemi me ta.

Vetmia mund të shfaqet edhe në mes të një bisede, gjatë një darke familjare apo kur jemi me njerëzit që i duam. Ndonjëherë, ajo që na mungon nuk është shoqëria, por ndjenja se dikush na kupton vërtet.

1. Të qenët i rrethuar nga njerëzit nuk do të thotë të ndihesh i kuptuar

Mund të komunikojmë çdo ditë me dhjetëra persona, por të mos kemi askënd me të cilin mund të flasim hapur për frikën, pasiguritë apo shqetësimet tona. Kur marrëdhëniet mbeten sipërfaqësore dhe nuk na ofrojnë hapësirë për të qenë vetvetja, mund të përjetojmë vetmi emocionale.

2. Frika nga gjykimi na pengon të krijojmë lidhje të vërteta

Ndonjëherë i fshehim emocionet tona nga frika se mos dukemi të dobët, të ndjeshëm apo të paaftë për t’i përballuar problemet. Ne mund të jemi të pranishëm fizikisht, të buzëqeshim dhe të marrim pjesë në biseda, ndërkohë që brenda vetes ndihemi të shkëputur nga të tjerët.

3. Rrjetet sociale krijojnë iluzionin e afërsisë

Mesazhet, komentet dhe ndërveprimet virtuale mund të na mbajnë të lidhur me të tjerët, por jo domosdoshmërisht të na japin intimitetin emocional që na nevojitet. Krahasimi i vazhdueshëm me jetët e kuruara të të tjerëve mund ta thellojë ndjenjën se të gjithë kanë marrëdhënie më të mira dhe jetë më të përmbushura se ne.

4. Ndryshimet në jetë mund të na largojnë nga njerëzit

Emigrimi, prindërimi, humbja e një personi të dashur, ndryshimi i punës apo përfundimi i një marrëdhënieje mund të ndryshojnë mënyrën se si lidhemi me të tjerët. Edhe kur njerëzit përreth nesh vazhdojnë të jenë të njëjtët, mund të ndihemi sikur askush nuk e kupton plotësisht përvojën nëpër të cilën po kalojmë.

5. Vetmia nuk është gjithmonë shenjë se diçka nuk shkon me ne

Nevoja për lidhje emocionale është pjesë e natyrës njerëzore. Të ndihemi të vetmuar nuk do të thotë se jemi të paaftë për të krijuar marrëdhënie apo se nuk jemi të dashur. Ndonjëherë, kjo ndjenjë na tregon se kemi nevojë për më shumë afërsi, mirëkuptim dhe marrëdhënie ku mund të shprehemi pa frikë.

Çfarë mund të bëjmë?

Në vend që të përpiqemi të kemi sa më shumë kontakte shoqërore, mund të fillojmë duke investuar në marrëdhënie më të sinqerta. Një bisedë e hapur me një person të besuar, kalimi i kohës cilësore pa telefona dhe shprehja e nevojave tona emocionale mund të ndihmojnë në krijimin e një ndjenje më të thellë afërsie.

Nëse vetmia bëhet e vazhdueshme, ndikon në jetën e përditshme ose shoqërohet me trishtim të thellë, biseda me një psikolog mund të jetë e dobishme.