Larja e mishit dhe pulës para gatimit është një zakon i përhapur në shumë familje. Për disa njerëz, vendosja e mishit nën ujë të rrjedhshëm konsiderohet pjesë e domosdoshme e përgatitjes së ushqimit, me bindjen se kështu largohen papastërtitë dhe bakteret.

Megjithatë, ekspertët e sigurisë ushqimore paralajmërojnë se kjo praktikë jo vetëm që nuk është e nevojshme, por mund të rrisë rrezikun e përhapjes së baktereve në kuzhinë.

Sipas Departamentit Amerikan të Bujqësisë (USDA) dhe Qendrave për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC), mishi dhe pula e papërpunuar nuk duhet të lahen para gatimit.

Pse nuk rekomandohet larja e mishit dhe pulës?

Mishi i papërpunuar, veçanërisht pula, mund të përmbajë baktere që shkaktojnë infeksione ushqimore, si Salmonella dhe Campylobacter.

Kur pula vendoset nën ujë të rrjedhshëm, pikat e ujit mund të shpërndajnë baktere në lavaman, rubinet, sipërfaqet e kuzhinës, enët dhe ushqimet që ndodhen afër.

Ky proces njihet si kontaminim i kryqëzuar.

Edhe nëse mishi duket më i pastër pas larjes, uji nuk i eliminon në mënyrë të sigurt bakteret që mund të jenë të pranishme.

Përkundrazi, bakteret mund të përhapen në vende që më pas bien në kontakt me ushqime të gatshme për konsum.

A i largon uji bakteret nga pula?

Larja me ujë nuk është metodë efektive për eliminimin e baktereve të rrezikshme nga mishi.

Sipas USDA-së, mënyra më e sigurt për shkatërrimin e baktereve të zakonshme që shkaktojnë sëmundje ushqimore është gatimi në temperaturën e duhur.

Kjo do të thotë se pula nuk ka nevojë të lahet përpara se të vendoset në tenxhere, tigan apo furrë.

E njëjta këshillë vlen edhe për mishin e viçit, qengjit dhe llojet e tjera të mishit të papërpunuar.

A ndihmon larja me uthull ose limon?

Disa familje përdorin uthull, lëng limoni ose ujë me kripë për ta pastruar mishin përpara gatimit.

Megjithëse këta përbërës mund të ndikojnë në shijen ose strukturën e mishit, ata nuk janë metoda të besueshme për eliminimin e baktereve që shkaktojnë helmime ushqimore.

Përdorimi i tyre nuk e zëvendëson gatimin në temperaturë të sigurt.

Gjithashtu, shpëlarja e mishit pas përdorimit të uthullës ose limonit mund të shkaktojë përsëri përhapjen e baktereve në sipërfaqet përreth.

Si duhet ta përgatisim mishin në mënyrë të sigurt?

Përgatitja e sigurt e mishit fillon me higjienën e duarve, ndarjen e ushqimeve të papërpunuara nga ato të gatshme dhe gatimin e plotë.

Disa nga rekomandimet kryesore janë:

• Lani duart me ujë dhe sapun për të paktën 20 sekonda para dhe pas prekjes së mishit të papërpunuar.
• Përdorni dërrasa prerëse dhe enë të veçanta për mishin dhe ushqimet që konsumohen pa gatim.
• Mos vendosni mishin e gatuar në pjatën ku më parë ka qëndruar mishi i papërpunuar, pa e larë atë.
• Pastroni me kujdes sipërfaqet, thikat dhe enët që kanë pasur kontakt me mishin.
• Ruajeni mishin e papërpunuar në enë të mbyllura, në pjesën e poshtme të frigoriferit, për të shmangur pikimin mbi ushqimet e tjera.
• Përdorni termometër ushqimor për të kontrolluar temperaturën e brendshme gjatë gatimit.

Nëse mishi ka lëngje të tepërta në sipërfaqe, ato mund të thahen me letër kuzhine, e cila duhet të hidhet menjëherë. Më pas, duart dhe sipërfaqet që kanë pasur kontakt me mishin duhet të pastrohen.

Në çfarë temperature duhet të gatuhet mishi?

Temperatura e duhur e gatimit është një nga masat më të rëndësishme për parandalimin e infeksioneve ushqimore.

Sipas rekomandimeve të USDA-së:

• Pula dhe shpendët e tjerë: temperatura e brendshme duhet të arrijë të paktën 74°C.
• Mishi i bluar, përfshirë mishin e bluar të viçit: të paktën 71°C.
• Copat e plota të mishit të viçit, derrit dhe qengjit: të paktën 63°C, të ndjekura nga një pushim prej së paku tre minutash para prerjes ose konsumimit.

Ngjyra e mishit nuk është gjithmonë tregues i besueshëm se ai është gatuar mjaftueshëm. Prandaj, përdorimi i termometrit ushqimor është mënyra më e sigurt për ta kontrolluar.

Pse duhet të kemi kujdes të veçantë kur përgatisim ushqim për fëmijët?

Fëmijët e vegjël janë ndër grupet më të ndjeshme ndaj komplikimeve nga infeksionet ushqimore.

Sistemi i tyre imunitar është ende në zhvillim dhe infeksionet që shkaktojnë diarre ose të vjella mund të çojnë më shpejt në dehidrim.

Për këtë arsye, gjatë përgatitjes së ushqimit për foshnjat dhe fëmijët është veçanërisht e rëndësishme të shmanget kontaminimi i kryqëzuar.

Prindërit duhet të sigurohen që mishi të jetë gatuar në temperaturë të sigurt dhe që ushqimet e gatshme të mos bien në kontakt me lëngjet e mishit të papërpunuar.

Po nëse e kemi larë gjithmonë mishin?

Shumë zakone në kuzhinë trashëgohen nga një brez te tjetri dhe shpesh vazhdojnë të praktikohen pa u vënë në dyshim.

Larja e mishit është një prej tyre.

Megjithatë, rekomandimet bashkëkohore të sigurisë ushqimore bazohen në njohuritë shkencore për mënyrën se si përhapen bakteret.

Ndryshimi i këtij zakoni nuk do të thotë se po e përgatisim ushqimin më pak pastër. Përkundrazi, shmangia e larjes së mishit ndihmon në uljen e mundësisë së përhapjes së baktereve në kuzhinë.

Siguria ushqimore fillon para gatimit

Përgatitja e ushqimit të sigurt nuk varet nga sa herë e shpëlajmë mishin, por nga mënyra se si e trajtojmë atë gjatë gjithë procesit.

Ruajtja në temperaturën e duhur, higjiena e duarve, përdorimi i enëve të pastra dhe gatimi i plotë janë masat që bëjnë ndryshimin.

Mishi dhe pula nuk kanë nevojë të lahen para gatimit. Nxehtësia e mjaftueshme gjatë gatimit është ajo që shkatërron bakteret e rrezikshme, ndërsa larja mund t’i përhapë ato në kuzhinë.

Një ndryshim kaq i thjeshtë në rutinën e përditshme mund të ndihmojë në mbrojtjen e shëndetit të gjithë familjes.