Kur dëgjojmë një zhurmë të fortë, shohim diçka të papritur ose përballemi me një situatë që na frikëson, trupi reagon pothuajse menjëherë. Edhe para se të kuptojmë plotësisht çfarë po ndodh, truri aktivizon një mekanizëm mbrojtës të njohur si reagimi “lufto ose ik”.

Në ato pak sekonda, truri e percepton situatën si kërcënim dhe sinjalizon trupin të përgatitet për veprim. Gjëndrat mbiveshkore çlirojnë hormone si adrenalina, të cilat rrisin vigjilencën dhe përgatitin muskujt për të reaguar.

Zemra fillon të rrahë më shpejt, në mënyrë që gjaku dhe oksigjeni të arrijnë më shpejt te muskujt. Frymëmarrja gjithashtu mund të bëhet më e shpejtë, ndërsa bebëzat e syve zgjerohen për të na ndihmuar të dallojmë më mirë atë që po ndodh rreth nesh.

Mund të ndiejmë edhe djersitje, dridhje, tension të muskujve ose një ndjesi të menjëhershme të ftohti. Disa njerëz përjetojnë edhe “flutura” në stomak ose ndjesinë sikur zemra u ndal për një moment.

Trupi përkohësisht i jep përparësi sistemeve që janë më të rëndësishme për reagimin ndaj rrezikut. Për këtë arsye, tretja mund të ngadalësohet dhe goja mund të thahet.

Pasi truri kupton se rreziku ka kaluar, trupi gradualisht fillon të qetësohet. Rrahjet e zemrës dhe frymëmarrja kthehen në ritmin e zakonshëm, ndërsa tensioni në muskuj fillon të largohet.

Edhe pse ndjenja e frikës mund të jetë shumë e fortë, ky reagim është një mekanizëm natyror mbrojtës. Në vetëm pak sekonda, trupi mobilizon pothuajse të gjitha burimet e nevojshme për të na mbajtur të sigurt.