Kafeja është një burim i rëndësishëm i kafeinës, dhe shumë njerëz fillojnë ditën me një filxhan kafe. Megjithatë, konsumimi i një pijeje me kafeinë mund të rrisë pa dashje nivelet tuaja të kortizolit, pasi kafeina mund të stimulojë prodhimin dhe lirimin e këtij hormoni.
Lidhja midis kafesinës dhe kortizolit
Kur dikush konsumon kafeinë, ajo stimulon sistemin nervor qendror për të liruar kortizol, sepse aktivizon sistemin e përgjigjes ndaj stresit. Hulumtimet tregojnë se edhe një sasi e vogël kafeine mund të shkaktojë një rritje të kortizolit, me vetëm 80 deri në 120 miligramë (mg) që rrisin nivelin e kortizolit me rreth 50% nga niveli tipik. Kjo do të thotë se sa herë që pini një filxhan kafe, nivelet tuaja të kortizolit do të rriten.
Nëse kjo rritje është e rrezikshme nuk është shumë e qartë. Hulumtimet sugjerojnë se konsumimi i zakonshëm i kafesinës, që shkakton rritje të kortizolit, mund të çojë në një tolerancë të pjesshme ndaj efekteve të niveleve më të larta të kortizolit, dhe doza luan një rol.
Për shembull, doza më të larta të kafesinës mund të çojnë në rritje më të larta të kortizolit, gjë që mund të ketë implikime negative për shëndetin, ndërsa doza të moderuara ose të ulëta mund të mos kenë. Megjithatë, për shkak të mungesës së studimeve më të reja, është e vështirë të konkludohet se konsumimi i përditshëm i kafesinës dhe efektet e saj mbi kortizolin janë të mjaftueshme për të rritur rrezikun për sëmundje të lidhura me nivele të larta të kortizolit.
Ulja e rrezikut të rritjes së kortizolit nga kafeja
Situatat stresuese dhe ushtrimi fizik mund të rrisin përkohësisht nivelet e kortizolit. Disa hulumtime sugjerojnë se pirja e kafesë gjatë stresit ose gjatë ushtrimeve mund të rrisë nivelet e kortizolit më shumë se nëse dikush është i qetë gjatë pirjes së kafesë.
Këto hulumtime theksojnë se rritjet e kortizolit nga kafeja mund të minimizohen duke konsumuar pijen vetëm gjatë momenteve të qetësisë ose relaksimit.
Prandaj, nëse dëshironi të zvogëloni rrezikun edhe më shumë, mund të pini kafe pa kafeinë ose të konsumoni kafeinë në çaj në vend të kafesë, pasi disa përbërës të çajit mund të promovojnë relaksimin dhe të ulin efektet e kafesinës mbi kortizolin.
Çfarë është kafeina?
Kafeina është një stimulues natyral që gjendet në një shumëllojshmëri bimësh, më e njohura prej të cilave janë kokrrat e kafesë, gjethet e çajit dhe kokrrat e kakavos. Në disa raste, kafeina prodhohet sintetikisht, siç ndodh për produkte të ndryshme, përfshirë qetësues dhimbjesh, ilaçe dhe pije si energjizuesit.
Ajo vepron si stimulues në trup për shkak të mënyrës se si ndikon në sistemin nervor qendror. Mënyrat e tjera që ndikon në trup përfshijnë:
- Veprimin si diuretik
- Rritjen e lirimit të acidit të stomakut
- Ndërhyrjen në përthithjen e kalciumit
- Rritjen e presionit të gjakut
- Përmirësimin e funksioneve kognitive dhe performancës fizike
Rreth 80% e popullsisë së botës konsumon ndonjë formë kafeine çdo ditë, me një marrje mesatare prej 200 mg. Niveli më i lartë i sigurisë për kafeinën raportohet të jetë rreth 400 mg në ditë.
Çfarë është kortizoli?
Kortizoli është një lloj hormoni glukokortikoid që prodhohet nga gjëndrat adrenale mbi veshkat. Ai shpesh quhet hormoni i stresit sepse lirohet më shpesh gjatë periudhave të stresit fizik ose emocional.
Kortizoli gjithashtu lirohet rregullisht gjatë ditës për të ndihmuar në funksione të ndryshme trupore, përfshirë përgjigjen inflamatore, funksionin imunitar dhe metabolizmin. Ai është zakonisht më i lartë në mëngjes dhe ulet gjatë ditës, në mënyrë që një person të ndihet i zgjuar dhe i lodhur në kohën e duhur. Kur kortizoli rregullohet siç duhet, ai është pjesë thelbësore e përgjigjes fiziologjike të trupit, por kur rritet tepër, mund të shkaktojë probleme.
Kur truri përjeton stres, ai dërgon sinjale për lirimin e kortizolit për të përgatitur trupin për të përballuar kërcënimet e perceptuara. Kjo shpesh quhet përgjigja “lufta ose ikja”. Në thelb, nëse truri ndjen se mund të jetë në rrezik, ai dërgon një sinjal për të filluar prodhimin e kortizolit, duke mundësuar trupin të ketë energjinë dhe vigjilencën për të luftuar ose për t’u larguar nga kërcënimi.













