Për shumë fëmijë, momenti kur fiket drita mund të jetë pjesa më e vështirë e mbrëmjes. Papritur, dhoma e njohur duket ndryshe, hijet bëhen më të mëdha dhe imagjinata fillon të krijojë skenarë që gjatë ditës nuk do t’i mendonin fare.

Frika nga errësira është e zakonshme në fëmijëri dhe, në shumicën e rasteve, është pjesë normale e zhvillimit.

Pse errësira i frikëson?

Kur është errësirë, fëmija nuk mund ta shohë qartë atë që e rrethon. Truri ka më pak informacion për të kuptuar se çfarë po ndodh dhe mund të përpiqet ta plotësojë këtë “boshllëk” me imagjinatë.

Një hije në mur mund të duket si një person, ndërsa një zhurmë e vogël mund të duket si diçka kërcënuese.

Imagjinata luan një rol të madh

Fëmijët kanë imagjinatë shumë aktive, por ende nuk e kanë gjithmonë aftësinë për ta ndarë qartë atë që imagjinojnë nga ajo që është reale.

Filmat, tregimet, videot, bisedat ose edhe përvojat e tjera gjatë ditës mund të ndikojnë në atë që fëmija imagjinon kur mbetet vetëm në një dhomë të errët.

Frika mund të shfaqet në mosha të caktuara

Frika nga errësira mund të bëhet më e dukshme në vitet parashkollore, kur imagjinata zhvillohet me shpejtësi. Mund të shfaqet edhe më vonë, veçanërisht pas një makthi, një historie që e ka frikësuar fëmijën ose një përvoje të pazakontë.

Me kalimin e kohës, shumica e fëmijëve mësojnë ta menaxhojnë këtë frikë.

Si mund të reagojnë prindërit?

Gjëja më e rëndësishme është të mos e tallni ose minimizoni frikën e fëmijës. Për të, frika është reale edhe nëse shkaku nuk është real.

Prindi mund ta dëgjojë, ta qetësojë dhe t’i tregojë se është i sigurt. Një rutinë e qetë para gjumit mund të ndihmojë gjithashtu.

Një dritë e vogël nate mund të përdoret nëse e ndihmon fëmijën të ndihet më i sigurt. Po ashtu, mund të ndihmojë që dhoma të jetë e njohur dhe pa hije ose objekte që mund të duken ndryshe në errësirë.

Çfarë duhet shmangur?

Nuk është mirë t’i thuhet fëmijës se “nuk ka asgjë për t’u frikësuar” në mënyrë që ta mbyllim bisedën. Më mirë është të pranohet emocioni dhe të flitet me qetësi për të.

Po ashtu, nuk duhet përdorur frika si mënyrë për ta detyruar fëmijën të flejë, për shembull duke i thënë se “do të vijë ndonjë përbindësh” nëse nuk fle.

Kur duhet të kërkohet ndihmë?

Nëse frika është aq e fortë sa fëmija nuk pranon të flejë vetëm, zgjohet vazhdimisht gjatë natës, ka ankth të madh ose frika fillon të ndikojë edhe në aktivitetet gjatë ditës, mund të jetë e dobishme të flitet me pediatrin ose një profesionist të shëndetit mendor të fëmijëve.

Frika nga errësira është zakonisht një fazë kalimtare. Me siguri, qetësi dhe një rutinë të qëndrueshme, fëmija gradualisht mëson se errësira nuk është diçka nga e cila duhet të mbrohet.