Një përqafim mund të duket si një gjest i thjeshtë, por prek disa procese që lidhen me mënyrën se si ndihemi dhe reagojmë ndaj stresit.

Kur përqafojmë dikë që na bën të ndihemi të sigurt, prekja dhe presioni i butë në trup i dërgojnë trurit sinjale që mund të ndihmojnë në krijimin e një ndjenje qetësie dhe sigurie. Në të njëjtën kohë, përqafimi mund të shoqërohet me çlirimin e oksitocinës, një hormon që lidhet me afërsinë dhe lidhjen mes njerëzve.

Përqafimi mund të ndikojë edhe te reagimi i trupit ndaj stresit. Kontakti fizik i sigurt mund të ndihmojë në uljen e tensionit dhe të ndikojë në ritmin e zemrës dhe presionin e gjakut. Kjo është një nga arsyet pse pas një përqafimi të ngrohtë mund të ndihemi më të qetë.

Por rëndësi ka edhe personi që po na përqafon. Një përqafim nga dikush të cilit i besojmë mund të ketë një efekt krejt tjetër nga prekja e padëshiruar ose nga një përqafim me të cilin nuk ndihemi rehat. Trupi ynë e percepton sigurinë dhe kontekstin e kontaktit.

Përqafimet mund të jenë veçanërisht të rëndësishme në momente të vështira. Kur fjalët nuk mjaftojnë, një përqafim mund të përcjellë mbështetje, afërsi dhe ndjenjën se nuk jemi vetëm.

Nuk do të thotë se një përqafim i zgjidh problemet. Por ndonjëherë, për disa çaste, mund ta bëjë trupin dhe mendjen të ndihen pak më të qeta.