Antibiotikët janë ilaçe që luftojnë infeksionet bakteriale duke vrarë bakteret ose duke ndaluar shumimin e tyre. Edhe pse etja nuk konsiderohet një efekt anësor i zakonshëm, disa antibiotikë mund të shkaktojnë tharje të gojës, gjë që rrit ndjesinë e etjes.
Sipas Dr. James Lyons, disa antibiotikë mund të ndikojnë në mikrobiomën normale të gojës dhe të ulin prodhimin e pështymës. Meqenëse pështyma përbëhet kryesisht nga ujë, prodhimi i saj i reduktuar shkakton tharje të gojës dhe ndjesinë e etjes.
Dr. Steven Goldberg thekson se antibiotikët që janë lidhur më shpesh me tharjen e gojës përfshijnë penicilinat (si amoksicilina), klindamicinën, metronidazolin, makrolidet (eritromicina, klaritromicina dhe azitromicina), tetraciklinat (doksiciklina dhe tetraciklina), linezolidin dhe fluorokinolonet, si ciprofloksacina. Megjithatë, tharja e gojës nuk është një efekt anësor i zakonshëm i shumicës së antibiotikëve.
Vetë antibiotikët nuk shkaktojnë dehidrim, por efektet anësore si diarreja dhe të vjellat mund të çojnë në humbje të lëngjeve. Sipas Dr. Jeffrey Chester, këto probleme gastrointestinale janë arsyeja kryesore pse disa persona dehidratohen gjatë trajtimit me antibiotikë.
Ekspertët rekomandojnë që gjatë marrjes së antibiotikëve të konsumohen rreth 2–3 litra lëngje në ditë. Përveç ujit, në këtë sasi përfshihen edhe çajrat, supat dhe lëngjet e frutave. Ndërkohë, këshillohet të kufizohet konsumimi i alkoolit dhe kafeinës, pasi mund të përkeqësojnë tharjen e gojës.
Nëse diarreja ose të vjellat janë të forta, Dr. Goldberg rekomandon përdorimin e tretësirave orale për rihidrim me elektrolite. Personat me sëmundje të veshkave ose të zemrës duhet të këshillohen me mjekun për sasinë e përshtatshme të lëngjeve.
Duhet të kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore nëse shfaqni shenja të dehidrimit të rëndë, si urinim i pakët ose urinë me ngjyrë të errët, të vjella apo diarre të vazhdueshme, marramendje të fortë, të fikët, konfuzion, vështirësi në frymëmarrje, dhimbje në kraharor ose rrahje të shpejta të zemrës. Gjithashtu, një reaksion alergjik ndaj antibiotikut, si skuqje e lëkurës, urtikarie, ënjtje ose vështirësi në frymëmarrje, kërkon trajtim të menjëhershëm.
Në përgjithësi, ndjesia e etjes gjatë përdorimit të antibiotikëve lidhet më shumë me tharjen e gojës sesa me dehidrimin. Megjithatë, hidratimi i mirë gjatë trajtimit mbetet i rëndësishëm për të mbështetur funksionin e veshkave, për të ndihmuar organizmin të luftojë infeksionin dhe për të zëvendësuar lëngjet e humbura nëse shfaqen efekte anësore gastrointestinale.
