Peshku mund të jetë pjesë e rëndësishme e ushqyerjes gjatë shtatzënisë. Ai ofron proteina, vitaminë B12, jod dhe, në disa lloje, acide yndyrore omega-3 që mbështesin zhvillimin e trurit dhe syve të foshnjës. Megjithatë, jo të gjithë peshqit janë njësoj të përshtatshëm: disa përmbajnë më shumë merkur, ndërsa peshku i pagatuar mund të sjellë rreziqe nga mikroorganizmat.
Sa peshk rekomandohet?
Udhëzimet e FDA-së dhe EPA-së në SHBA rekomandojnë që personat shtatzënë ose që mund të mbeten shtatzënë të konsumojnë rreth 2–3 racione në javë nga peshqit me pak merkur, gjithsej afërsisht 225–340 gramë. Madhësia e një racioni për të rritur është rreth 113 gramë. Rekomandimet mund të përshtaten sipas vendit, dietës dhe këshillës së mjekut.
Cilat lloje janë zgjedhje më të mira?
Salmoni, sardelja, trofta, harenga, merluci dhe disa lloje të tjera peshqish me pak merkur zakonisht përfshihen në kategoritë e rekomanduara. Ndryshimi i llojeve gjatë javës mund të ndihmojë në marrjen e lëndëve të ndryshme ushqyese. Peshku duhet të jetë i ruajtur siç duhet dhe i gatuar plotësisht.
Peshqit me përmbajtje të lartë merkuri
Merkuri në sasi të larta mund të dëmtojë zhvillimin e sistemit nervor të fetusit. Prandaj FDA dhe EPA këshillojnë shmangien e peshkut shpatë, peshkaqenit, skumbrit mbretëror, marlinës, orange roughy, tilefish nga Gjiri i Meksikës dhe tonit bigeye. Llojet e ndryshme të tonit nuk kanë të njëjtin nivel merkuri; për shembull, toni i konservuar light zakonisht ka më pak se albacore.
Pse ka rëndësi gatimi?
Gjatë shtatzënisë rekomandohet shmangia e peshkut dhe frutave të detit të papërpunuara ose të pagatuara mjaftueshëm, përfshirë sushi me peshk të gjallë. Gatimi i plotë ul rrezikun nga bakteret dhe parazitët. Peshku i tymosur i ruajtur në frigorifer kërkon kujdes të veçantë për shkak të rrezikut të listeriozës, përveç rasteve kur gatuhet plotësisht në një pjatë të nxehtë.
Po nëse nuk konsumojmë peshk?
Nuk është e nevojshme të detyrohet konsumimi i peshkut nëse ekziston alergji ose arsye tjetër për shmangie. Mjeku ose dietologu mund të ndihmojë në planifikimin e burimeve të tjera të proteinave, jodit dhe omega-3, përfshirë suplementet kur janë të përshtatshme. Qëllimi është të merren përfitimet ushqyese duke kufizuar ekspozimin ndaj merkurit dhe infeksioneve ushqimore.
