Fëmijët e vegjël janë veçanërisht të rrezikuar nga bllokimi i rrugëve të frymëmarrjes me ushqim, sepse ende po mësojnë të përtypin dhe të gëlltisin, ndërsa rrugët e tyre të frymëmarrjes janë të ngushta. Rreziku varet jo vetëm nga lloji i ushqimit, por edhe nga forma, madhësia, tekstura dhe mënyra si fëmija e konsumon atë.

Ushqimet që kërkojnë kujdes

Rrushi i plotë, domatet e vogla, kokoshkat, arrat e plota, karamelet e forta, copat e mëdha të mishit, rrathët e sallamit dhe copat e forta të mollës së papërpunuar mund të përbëjnë rrezik për fëmijët e vegjël. Një ushqim i rrumbullakët dhe i rrëshqitshëm mund të bllokojë rrugët e frymëmarrjes më lehtë sesa një ushqim i prerë në mënyrë të sigurt.

Si t’i përgatisim ushqimet?

Rrushi dhe domatet e vogla duhen prerë për së gjati në katër pjesë, jo vetëm përgjysmë. Perimet e forta mund të zihen derisa të zbuten; mollët e forta mund të grihen ose të gatuhen. Gjalpi i kikirikut nuk duhet dhënë në lugë të mëdha e të trasha, por i përhapur hollë ose i përzier në ushqim të përshtatshëm. Arrat e plota dhe kokoshkat duhen shmangur te fëmijët e vegjël, sipas moshës dhe aftësive të përtypjes.

Pozicioni dhe mbikëqyrja

Fëmija duhet të hajë ulur drejt, në një vend të qëndrueshëm, dhe gjithmonë nën mbikëqyrjen e një të rrituri. Ngrënia gjatë vrapimit, lojës, udhëtimit në makinë ose shtrirjes rrit rrezikun. Shpërqendrimet nga ekranet mund ta bëjnë më të vështirë vëzhgimin e përtypjes. Jepini kohë fëmijës të hajë me ritmin e vet, pa e nxituar.

Mbytja nuk është e njëjtë me refleksin e të vjellit

Gjatë mësimit të ushqimit të ngurtë, fëmijët mund të kenë refleksin mbrojtës të të vjellit (gagging), që shpesh shoqërohet me zhurmë dhe kollë. Mbytja e vërtetë mund të jetë e heshtur: fëmija mund të mos jetë në gjendje të kollitet, të qajë ose të marrë frymë. Nëse fëmija kollitet fuqishëm, nxiteni të vazhdojë kollën dhe vëzhgojeni. Nëse nuk merr frymë, kërkohet veprim i menjëhershëm.

Përgatitja për emergjencë

Prindërit dhe kujdestarët duhet të mësojnë ndihmën e parë për mbytjen sipas moshës së fëmijës, idealisht përmes një trajnimi praktik. Teknikat ndryshojnë për foshnjat nën një vjeç dhe fëmijët më të rritur. Mos bëni kërkim të verbër me gishta në gojë, sepse objekti mund të shtyhet më thellë. Nëse fëmija nuk mund të marrë frymë, telefononi menjëherë shërbimet emergjente dhe zbatoni udhëzimet e ndihmës së parë. Parandalimi mbetet mbrojtja më e mirë.