Mësimi i notit mund të fillojë që në moshë shumë të hershme, por mënyra se si zhvillohet duhet t’i përshtatet moshës dhe aftësive të fëmijës.

Që në muajt e parë të jetës, prindërit mund t’i ekspozojnë foshnjat ndaj ujit përmes aktiviteteve të sigurta dhe të mbikëqyrura. Këto nuk janë kurse për t’i mësuar foshnjat të notojnë në kuptimin tradicional, por aktivitete që i ndihmojnë të ndihen rehat në ujë.

Rreth moshës 1–3 vjeç, fëmijët mund të marrin pjesë në programe të përshtatura për moshën, zakonisht së bashku me një prind ose kujdestar. Në këtë fazë fokusi është te familiarizimi me ujin, frymëmarrja, lëvizjet bazë dhe siguria.

Rreth moshës 4 vjeç, shumë fëmijë janë të gatshëm për mësime më të strukturuara. Ata mund të fillojnë të mësojnë teknika bazë të notit dhe gradualisht të fitojnë më shumë pavarësi në ujë.

Megjithatë, nuk ekziston një moshë e vetme ideale për çdo fëmijë. Disa fëmijë ndihen rehat në ujë më herët, ndërsa të tjerë kanë nevojë për më shumë kohë. Rëndësi kanë zhvillimi fizik, gatishmëria emocionale dhe përvoja e fëmijës me ujin.

Një nga arsyet më të rëndësishme për ta mësuar notin që në fëmijëri është siguria. Megjithatë, aftësia për të notuar nuk e zëvendëson kurrë mbikëqyrjen e një të rrituri pranë ujit. Edhe një fëmijë që di të notojë mund të jetë në rrezik në pishinë, liqen apo det.

Prandaj, mësimi i hershëm i notit mund të jetë një mënyrë e mirë për ta ndihmuar fëmijën të zhvillojë aftësi fizike, të fitojë siguri në ujë dhe të mësojë rregullat bazë të sigurisë.