Humbja e një personi të dashur nuk ndikon vetëm në gjendjen emocionale. Pikëllimi mund të shoqërohet edhe me ndryshime të dukshme në shëndetin fizik, duke ndikuar në gjumin, oreksin, energjinë, përqendrimin dhe funksionimin e përgjithshëm të organizmit.

Për shumë njerëz, pikëllimi është një proces që kërkon kohë. Megjithatë, kur dhimbja vazhdon të jetë shumë intensive dhe fillon të pengojë jetën e përditshme, është e rëndësishme të kuptohet se ajo mund të kërkojë edhe mbështetje profesionale.

Si reagon trupi ndaj pikëllimit?

Pikëllimi është një reagim natyror ndaj humbjes, por përjetimi i tij mund të aktivizojë edhe mekanizmat e stresit në organizëm.

Gjatë kësaj periudhe, trupi mund të prodhojë më shumë hormone të stresit, si kortizoli dhe adrenalina. Këto ndryshime mund të ndikojnë në funksionimin e sistemit nervor, imunitar dhe kardiovaskular.

Disa nga simptomat fizike që mund të shfaqen janë:

• Lodhje e vazhdueshme dhe mungesë energjie;
• Probleme me gjumin ose zgjime të shpeshta gjatë natës;
• Humbje ose shtim i oreksit;
• Dhimbje koke dhe tension muskulor;
• Probleme me tretjen;
• Rrahje të shpejta të zemrës;
• Vështirësi në përqendrim.

Këto simptoma nuk shfaqen te të gjithë dhe nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht se personi ka një problem shëndetësor të shkaktuar nga pikëllimi. Megjithatë, nëse vazhdojnë, duhet të vlerësohen nga profesionistët shëndetësorë.

Lidhja mes pikëllimit dhe shëndetit të zemrës

Një nga aspektet më interesante të marrëdhënies mes emocioneve dhe shëndetit fizik është ndikimi që stresi i fortë emocional mund të ketë në zemër.

Ekziston një gjendje e njohur si sindroma Takotsubo, e quajtur ndryshe edhe “sindroma e zemrës së thyer”. Ajo mund të shfaqet pas një përjetimi shumë të fortë emocional, si humbja e një personi të dashur.

Kjo gjendje shkakton dobësim të përkohshëm të muskulit të zemrës dhe mund të shoqërohet me dhimbje gjoksi, vështirësi në frymëmarrje dhe simptoma që ngjajnë me ato të një sulmi në zemër.

Edhe pse shumë pacientë shërohen, simptomat kërkojnë vlerësim urgjent mjekësor. Dhimbja e gjoksit apo vështirësitë në frymëmarrje nuk duhet t’i atribuohen automatikisht stresit ose pikëllimit.

Kur pikëllimi bëhet i zgjatur?

Nuk ekziston një afat i njëjtë për të gjithë njerëzit që përjetojnë humbjen e dikujt të dashur. Disa fillojnë gradualisht të përshtaten me realitetin e ri, ndërsa për të tjerët dhimbja mbetet shumë intensive për një kohë të gjatë.

Çrregullimi i zgjatur i pikëllimit është një gjendje që karakterizohet nga mall dhe preokupim i vazhdueshëm me personin e ndjerë, të shoqëruara me dhimbje të thellë emocionale dhe vështirësi në rifillimin e jetës së përditshme.

Personi mund të përjetojë:

• Vështirësi për ta pranuar humbjen;
• Ndjenjë të vazhdueshme boshllëku;
• Izolim nga familja dhe miqtë;
• Humbje të interesit për aktivitetet e zakonshme;
• Ndjenjë se jeta nuk ka më kuptim;
• Vështirësi për t’u përqendruar në punë dhe përgjegjësi të përditshme.

Kjo gjendje nuk duhet ngatërruar me procesin e zakonshëm të pikëllimit. Diagnostikimi bëhet nga profesionistët e shëndetit mendor, duke marrë parasysh kohëzgjatjen, intensitetin e simptomave dhe ndikimin e tyre në jetën e personit.

Si të kujdesemi për shëndetin gjatë periudhës së pikëllimit?

Nuk ka një mënyrë të vetme për ta përballuar humbjen dhe as një formulë që e largon dhimbjen. Megjithatë, disa hapa mund të ndihmojnë në ruajtjen e shëndetit fizik dhe emocional.

• Ruani një rutinë të përditshme: Përpiquni të keni orare të rregullta për gjumin, ushqimin dhe aktivitetet e zakonshme.
• Kujdesuni për ushqimin: Edhe kur oreksi mungon, përpiquni të konsumoni vakte të rregullta dhe të pini mjaftueshëm ujë.
• Lëvizni rregullisht: Ecjet e shkurtra dhe aktiviteti fizik i lehtë mund të ndihmojnë në përmirësimin e gjendjes fizike dhe emocionale.
• Mos u izoloni: Mbështetja nga familjarët, miqtë ose grupet mbështetëse mund ta bëjë më të përballueshëm procesin e pikëllimit.
• Kërkoni ndihmë profesionale: Nëse dhimbja bëhet e papërballueshme ose pengon funksionimin e përditshëm, biseda me një psikolog ose psikiatër mund të jetë e rëndësishme.

Pikëllimi nuk ka afat të caktuar

Humbja e një personi të dashur nuk është diçka që mund të kapërcehet sipas një kalendari. Pikëllimi nuk zhduket domosdoshmërisht, por me kohën shumë njerëz mësojnë të jetojnë me mungesën dhe të ndërtojnë një marrëdhënie të re me kujtimin e personit që kanë humbur.

Ajo që ka rëndësi është të mos neglizhohet ndikimi i kësaj përvoje në shëndetin fizik dhe mendor. Të kërkosh ndihmë nuk do të thotë se je i dobët apo se nuk po e përballon humbjen. Përkundrazi, është një mënyrë për t’u kujdesur për veten gjatë një prej periudhave më të vështira të jetës.