Stresi nuk ndikon vetëm në humor dhe në gjendjen emocionale. Kur trupi përballet me stres, aktivizohet sistemi nervor simpatik – mekanizmi që përgatit organizmin për t’u përballur me një kërcënim. Rriten hormonet si adrenalina dhe kortizoli, ndërsa muskujt tensionohen.

Nëse kjo gjendje vazhdon për një kohë të gjatë, tensioni i vazhdueshëm i muskujve mund të shkaktojë dhimbje në qafë, shpatulla, shpinë dhe kokë. Për këtë arsye, një ditë ose periudhë veçanërisht stresuese mund të shoqërohet me dhimbje koke ose ndjesinë e një trupi të tendosur.

Stresi mund të ndikojë edhe në mënyrën se si truri e përpunon dhimbjen. Kur jemi të stresuar për një kohë të gjatë, sistemi nervor mund të bëhet më i ndjeshëm ndaj sinjaleve të dhimbjes, duke bërë që shqetësimet ekzistuese të ndihen më fort.

Edhe sistemi tretës ndikohet. Stresi mund të ndryshojë lëvizjet e zorrëve dhe komunikimin mes trurit dhe sistemit tretës, duke shkaktuar dhimbje barku, fryrje, nauze ose ndryshime në jashtëqitje.

Një tjetër faktor është gjumi. Stresi shpesh e vështirëson gjumin dhe mungesa e gjumit, nga ana tjetër, mund ta ulë tolerancën ndaj dhimbjes. Kështu krijohet një cikël: stresi prish gjumin, gjumi i dobët rrit ndjeshmërinë ndaj dhimbjes dhe dhimbja mund ta shtojë stresin.

Megjithatë, fakti që një dhimbje shfaqet gjatë një periudhe stresi nuk do të thotë automatikisht se shkaku është stresi. Dhimbjet e reja, të forta, të vazhdueshme ose të pashpjegueshme duhet të vlerësohen nga mjeku, veçanërisht kur shoqërohen me simptoma të tjera.

Pra, stresi nuk është “vetëm në kokë”. Truri dhe trupi janë të lidhur ngushtë dhe një gjendje e zgjatur stresi mund të shfaqet realisht përmes dhimbjes dhe simptomave të tjera fizike.