Dhimbja shiatike përshkruan dhimbjen që përhapet nga mesi ose vithet drejt pjesës së pasme të këmbës, shpesh përgjatë rrugës së nervit shiatik. Ajo mund të shoqërohet me shpim gjilpërash, mpirje ose dobësi. Nuk është diagnozë e vetme: zakonisht është simptomë e irritimit apo shtypjes së një rrënje nervore. 

Çfarë mund ta shkaktojë? 

Një disk ndërvertebror i dalë, ndryshimet degjenerative të shtyllës kurrizore ose ngushtimi i hapësirave për nervat mund të jenë shkaqe. Jo çdo dhimbje që zbret në këmbë është shiatik, ndaj ekzaminimi klinik është i rëndësishëm. 

Çfarë mund të bëhet fillimisht? 

Në shumë raste simptomat përmirësohen me kohën. Qëndrimi aktiv brenda kufijve të dhimbjes dhe rikthimi gradual te lëvizja zakonisht preferohen ndaj pushimit të zgjatur në shtrat. Mjeku ose fizioterapisti mund të këshillojë ushtrime dhe trajtim të përshtatshëm. Barnat kundër dhimbjes nuk janë të sigurta për të gjithë dhe duhen zgjedhur sipas gjendjes shëndetësore. 

Kur duhet kontroll mjekësor? 

Kërkoni vlerësim nëse dhimbja është e fortë, përkeqësohet, zgjat disa javë ose shoqërohet me dobësi apo mpirje. Imazheria nuk nevojitet gjithmonë në fillim; vendimi varet nga shenjat klinike dhe nëse rezultati do të ndryshojë trajtimin. 

Shenjat e alarmit 

Humbja e kontrollit të urinës ose jashtëqitjes, pamundësia e re për të urinuar, mpirja në zonën mes këmbëve (“zona e shalës”) dhe dobësia që përparon shpejt kërkojnë ndihmë urgjente, sepse mund të tregojnë shtypje serioze të nervave. Po ashtu, dhimbja pas një traume të rëndë ose me temperaturë duhet vlerësuar pa vonesë. 

Si shfaqet dhimbja shiatike 

Sipas NHS, shiatiku zakonisht lidhet me irritimin ose shtypjen e rrënjëve nervore që formojnë nervin shiatik. Dhimbja mund të përhapet nga mesi ose vithet drejt pjesës së pasme të këmbës dhe të shoqërohet me ndjesi shpimi, mpirje ose dobësi. Jo çdo dhimbje e mesit është shiatik dhe vetëm vendndodhja e dhimbjes nuk përcakton shkakun. 

Çfarë ndihmon në shumicën e rasteve 

Udhëzimet e NHS këshillojnë që, kur është e mundur, të ruhet aktiviteti i lehtë dhe të shmanget qëndrimi i zgjatur në shtrat. Ecja dhe lëvizjet e tolerueshme mund të jenë më të dobishme se pushimi i plotë. Barnat dhe ushtrimet duhet të përshtaten me historinë shëndetësore; jo çdo qetësues është i përshtatshëm për çdo person. Nëse dhimbja vazhdon, fizioterapia ose vlerësimi mjekësor mund të ndihmojnë. 

Shenjat që kërkojnë veprim të menjëhershëm 

Kërkoni urgjentisht ndihmë nëse shfaqet humbje e kontrollit të urinës ose jashtëqitjes, vështirësi e re për të urinuar, mpirje rreth organeve gjenitale apo dobësi e rëndë ose në përkeqësim e këmbëve. Këto mund të jenë shenja të një problemi serioz neurologjik. Edhe dhimbja pas një traume të rëndë, me temperaturë ose me përkeqësim të shpejtë kërkon vlerësim.