Të kesh qindra ndjekës në rrjetet sociale, të jesh pjesë e disa grupeve në WhatsApp dhe të komunikosh çdo ditë me dhjetëra persona nuk do të thotë domosdoshmërisht se ke dikë me të cilin mund të ndash shqetësimet, pasiguritë apo momentet e vështira.

Ky është një nga fenomenet sociale që po merr gjithnjë e më shumë vëmendje: mungesa e miqësive të ngushta te të rinjtë.

Një raport i publikuar më 1 shtator 2026 nga Instituti për Kërkime të Politikave Publike (IPPR) në Mbretërinë e Bashkuar tregon se numri i të rinjve në Angli që deklarojnë se nuk kanë asnjë mik të ngushtë është rritur pesëfish që nga viti 2014.

Sipas raportit, një në 20 të rinj thotë se nuk ka asnjë mik të ngushtë, krahasuar me një në 100 para më shumë se një dekade.

Ndërkohë, përqindja e të rinjve të moshës 16 deri në 21 vjeç që kanë të paktën tre miq të ngushtë ka rënë nga 85 për qind në periudhën 2012–2014, në 72 për qind gjatë viteve 2023–2025.

Por çfarë po i largon të rinjtë nga njëri-tjetri?

Sipas studiuesve, nuk ka vetëm një arsye. Pandemia COVID-19, përdorimi i rrjeteve sociale, vështirësitë ekonomike dhe mungesa e hapësirave ku të rinjtë mund të takohen fizikisht janë disa nga faktorët që ndikojnë në këtë fenomen.

Në një analizë të publikuar nga gazeta britanike “The Guardian”, më 5 shtator 2026, përmendet edhe një ndryshim në mënyrën se si krijohen dhe mirëmbahen miqësitë.

Për shumë të rinj, komunikimi zhvillohet kryesisht përmes rrjeteve sociale dhe grupeve virtuale. Megjithatë, këto marrëdhënie nuk ofrojnë gjithmonë afërsinë dhe mbështetjen që krijohet përmes takimeve të drejtpërdrejta.

Studiuesit theksojnë gjithashtu rëndësinë e ndërveprimeve të vogla të përditshme, si bisedat spontane me kolegët, fqinjët apo njerëzit që takojmë në aktivitete të ndryshme. Pikërisht këto kontakte mund të jenë fillimi i miqësive më të qëndrueshme.

Një tjetër pengesë është edhe ana ekonomike. Kostoja e transportit, aktiviteteve të kohës së lirë dhe mungesa e hapësirave publike të qasshme e bëjnë më të vështirë organizimin e takimeve mes të rinjve.

Megjithatë, studiuesit paralajmërojnë se nuk duhet fajësuar vetëm teknologjia. Problemi lidhet edhe me mënyrën se si janë organizuar hapësirat sociale dhe mundësitë që të rinjtë kanë për të krijuar marrëdhënie jashtë shkollës apo punës.

Fenomeni ngre një pyetje më të gjerë për shoqërinë moderne: a po bëhemi më të qasshëm për njëri-tjetrin në mënyrë digjitale, por njëkohësisht më të largët në jetën reale?