Enj, Nën 19, 2026
Banner Top
Banner Top
Si të reagojmë kur fëmija ndihet i përjashtuar nga grupi? 

Kur fëmija thotë «askush nuk luan me mua», reagimi i prindit mund të jetë trishtim ose zemërim. Por përpara se të kërkojmë zgjidhje, është e rëndësishme të kuptojmë çfarë ka ndodhur dhe si e ka përjetuar fëmija. 

Çfarë duhet të dimë? 

Dëgjojeni pa e minimizuar: «Më vjen keq që je ndier kështu». Pyesni me qetësi nëse ishte një rast i vetëm, një keqkuptim apo një situatë që përsëritet. Mos i vendosni menjëherë etiketa fëmijëve të tjerë. 

Çfarë mund të bëjmë në praktikë? 

Praktikoni mënyra për t’u bashkuar në lojë, për të ftuar një shok ose për të kërkuar ndihmë nga edukatorja. Organizoni mundësi shoqërimi jashtë grupit të madh. Për disa fëmijë, një miqësi e vetme e sigurt është më e rëndësishme sesa popullariteti. 

Kur duhet të kërkojmë ndihmë ose të tregojmë kujdes? 

Nëse përjashtimi është i përsëritur, i qëllimshëm ose shoqërohet me tallje dhe frikë, bisedoni me shkollën ose kopshtin. Mbani fokusin te siguria dhe mbështetja, jo te detyrimi që të gjithë të bëhen miq. 

Sipas UNICEF dhe StopBullying.gov, dëgjimi i fëmijës dhe bashkëpunimi me institucionin arsimor janë hapa të rëndësishëm kur ka përjashtim ose ngacmim. 

Përjashtimi nga loja ose grupi mund të jetë shumë i dhimbshëm për fëmijën, edhe kur të rriturve u duket një ngjarje e vogël. Fillimisht dëgjojeni pa e ndërprerë dhe pa nxituar të gjeni fajtorin. Pyetjet si “Çfarë ndodhi?” dhe “Çfarë do të doje të bëhej ndryshe?” e ndihmojnë të tregojë përvojën. 

Nëse situata është e rastësishme, mund të praktikoni mënyra për t’u afruar te një grup tjetër ose për të propozuar një lojë. Nëse përjashtimi përsëritet, shoqërohet me tallje apo frikë nga shkolla, bisedoni me edukatorin ose mësuesin dhe kërkoni një plan konkret. Mos e ngarkoni fëmijën me përgjegjësinë e vetme për të ndalur ngacmimin. 

Në bisedën me shkollën ose kopshtin, kërkoni shembuj konkretë dhe mënyra për të përfshirë fëmijën në aktivitete. Një plan mund të përfshijë mbështetje gjatë pushimit, vëzhgim të dinamikës së grupit dhe komunikim të rregullt me prindin. Fëmija duhet ta dijë se të rriturit po veprojnë për sigurinë e tij. 

Përjashtimi nga grupi mund të ndodhë në lojë, në klasë ose në aktivitetet jashtëshkollore. Reagimi i parë i prindit ka rëndësi: dëgjojeni fëmijën dhe kërkoni të kuptoni çfarë ndodhi pa nxjerrë menjëherë përfundime. Fjali si “E kuptoj që të ka lënduar” e pranojnë përjetimin, pa e shtuar frikën. 

Pyesni nëse situata ishte e rastësishme apo po përsëritet. Ndihmojeni fëmijën të praktikojë mënyra për t’u bashkuar në lojë dhe të ndërtojë miqësi edhe jashtë grupit ku ndihet i përjashtuar. Nëse ka tallje, kërcënime ose ngacmim të përsëritur, bashkëpunimi me mësuesin ose edukatorin është i rëndësishëm. 

Shmangni premtimet se të gjithë do ta pëlqejnë. Mesazhi më i dobishëm është se fëmija meriton respekt dhe se mund të gjejë lidhje të sigurta. Kur përjashtimi ndikon në gjumë, oreks ose dëshirën për të shkuar në shkollë, kërkoni mbështetje shtesë.

Youtube

Arkiva

Kategoritë