Hën, Nën 16, 2026
Banner Top
Banner Top
Pse disa fëmijë ecin në majë të gishtave?

Ecja në majë të gishtave është një dukuri që vërehet te disa fëmijë, veçanërisht gjatë viteve të para të jetës, kur ata janë duke zhvilluar aftësitë e tyre motorike. Në shumë raste, kjo mënyrë e ecjes është pjesë kalimtare e zhvillimit dhe fëmija gradualisht fillon të mbështesë të gjithë shputën në tokë.

Megjithatë, kur ecja në majë të gishtave vazhdon edhe pas moshës dyvjeçare, përsëritet vazhdimisht ose shoqërohet me vështirësi të tjera në lëvizje, prindërit këshillohen të kërkojnë vlerësim nga pediatri.

Kjo mënyrë e ecjes, e njohur në terminologjinë mjekësore si toe walking, mund të ketë disa shpjegime. Te disa fëmijë nuk identifikohet ndonjë shkak i veçantë dhe gjendja njihet si ecje idiopatike në majë të gishtave. Në raste të tjera, mund të lidhet me shkurtimin ose tendosjen e muskujve dhe tendinave të pulpës, çrregullime neurologjike apo disa veçori të zhvillimit.

Një nga çështjet që shpesh shqetëson prindërit është lidhja e mundshme mes ecjes në majë të gishtave dhe spektrit të autizmit. Edhe pse kjo mënyrë e ecjes mund të vërehet te disa fëmijë autikë, ajo nuk është në vetvete tregues i autizmit. Për këtë arsye, vlerësimi duhet të marrë parasysh edhe zhvillimin e përgjithshëm të fëmijës, komunikimin dhe sjelljen e tij.

Prindërit duhet t’i kushtojnë vëmendje edhe mënyrës se si fëmija ecën. Nëse ecën në majë të gishtave vetëm me njërën këmbë, nuk arrin t’i vendosë thembrat në tokë, ka dhimbje, ngurtësi ose vështirësi në ekuilibër, rekomandohet kontroll mjekësor. Po ashtu, nëse fëmija fillon papritur të ecë në këtë mënyrë pasi më parë ka ecur normalisht, nevojitet vlerësim pa vonesë.

Diagnostikimi zakonisht përfshin ekzaminimin fizik dhe vlerësimin e zhvillimit motorik. Mjeku kontrollon lëvizshmërinë e këmbëve, tonusin e muskujve, fleksibilitetin e kyçeve dhe mënyrën e ecjes. Në varësi të gjetjeve, mund të rekomandohet edhe vlerësim nga neurologu pediatrik ose specialistë të tjerë.

Trajtimi varet nga shkaku dhe shkalla e problemit. Në disa raste mjafton përcjellja e zhvillimit të fëmijës, ndërsa në raste të tjera mund të rekomandohet fizioterapia, ushtrimet për shtrirjen e muskujve, përdorimi i ortozave ose trajtime të tjera të përcaktuara nga specialisti.

Ajo që është e rëndësishme për prindërit është të mos e konsiderojnë automatikisht këtë mënyrë të ecjes si problem serioz, por as të mos e neglizhojnë kur vazhdon. Vlerësimi në kohë ndihmon në identifikimin e shkakut dhe përcaktimin e trajtimit të duhur.

Youtube

Arkiva

Kategoritë