Afërsia nuk matet vetëm me kilometra 

Kur anëtarët e familjes jetojnë në qytete ose shtete të ndryshme, mungesa e takimeve të përditshme mund të krijojë mall dhe ndonjëherë ndjesinë se po humbasim ngjarje të rëndësishme. Megjithatë, lidhja emocionale mund të ruhet përmes komunikimit të qëndrueshëm, interesimit të sinqertë dhe ritualeve të vogla që krijojnë vazhdimësi. 

Rregullsia vlen më shumë se kohëzgjatja 

Një telefonatë e shkurtër çdo të diel, një mesazh zanor pas pune ose një fotografi nga dita mund të kenë më shumë kuptim sesa bisedat e gjata, por shumë të rralla. Është e dobishme të gjendet një ritëm që i përshtatet të dyja palëve, pa e kthyer komunikimin në detyrim. Familjarët mund të kenë orare, zona kohore dhe nevoja të ndryshme. 

Bisedoni edhe për gjërat e zakonshme 

Shpesh, kur jetojmë larg, flasim vetëm për ngjarjet e mëdha: ditëlindje, probleme apo plane udhëtimi. Por afërsia ndërtohet edhe nga hollësitë: çfarë gatuam sot, çfarë na bëri të qeshim ose si na shkoi një takim. Këto biseda e mbajnë familjarin pjesë të jetës së përditshme, jo vetëm të rasteve të veçanta. 

Kur në familje ka fëmijë 

Fëmijët e vegjël mund të lidhen me gjyshërit apo të afërmit përmes këngëve të përsëritura, leximit të një libri në video ose lojërave të shkurtra. Për ta, komunikimi i parashikueshëm dhe i ngrohtë shpesh është më i kuptueshëm sesa një bisedë e gjatë. Fotot familjare dhe tregimet për njerëzit që jetojnë larg mund të ndihmojnë që lidhja të mbetet e njohur mes vizitave. 

Respektoni mënyrat e ndryshme të komunikimit 

Jo të gjithë e pëlqejnë videotelefonatën. Disa parapëlqejnë mesazhet, të tjerë një telefonatë pa kamerë, ndërsa të moshuarit mund të ndihen më rehat me një rutinë të thjeshtë. Pyetja “si të përshtatet të flasim?” shmang keqkuptimet dhe e bën kontaktin më të këndshëm. 

Planifikoni takimet pa krijuar presion 

Kur është e mundur, një vizitë e planifikuar ose një festë e përbashkët i jep familjes diçka për të pritur. Por kur udhëtimi është i vështirë financiarisht apo praktikisht, lidhja nuk duhet të matet me shpeshtësinë e vizitave. Gjeste të vogla, mbështetja në momente të vështira dhe respektimi i kufijve personalë janë po aq të rëndësishëm. 

Afërsia kërkon përpjekje nga të dyja anët 

Një marrëdhënie e shëndetshme në distancë nuk mbështetet te një person i vetëm që telefonon gjithmonë. Komunikimi i ndërsjellë, fleksibiliteti dhe pranimi se jeta e secilit ndryshon e bëjnë lidhjen më të qëndrueshme. Qëllimi nuk është të jemi vazhdimisht të pranishëm në ekran, por të mbetemi emocionalisht të pranishëm për njëri-tjetrin.