Njeriu ka nevojë për lidhje me të tjerët jo vetëm për mirëqenie emocionale, por edhe për shëndetin fizik. Kur dikush kalon periudha të gjata pa kontakte dhe mbështetje sociale, pasojat mund të shfaqen gradualisht.

Izolimi social mund të ndikojë në humor dhe të shoqërohet me më shumë stres, ankth, trishtim dhe ndjenjë vetmie. Kur mungojnë njerëzit me të cilët mund të flasim dhe të ndajmë përvojat, edhe vështirësitë e përditshme mund të duken më të mëdha.

Ndikimi nuk kufizohet vetëm te shëndeti mendor. Mungesa e lidhjeve shoqërore është lidhur gjithashtu me rrezik më të lartë për probleme kardiovaskulare dhe me shëndet më të dobët në përgjithësi, veçanërisht kur izolimi bëhet kronik.

Izolimi mund të ndikojë edhe në mënyrën se si kujdesemi për veten. Një person që kalon shumë kohë vetëm mund të ketë më pak motivim për të dalë, për të qenë fizikisht aktiv, për të ushqyer veten mirë ose për të mbajtur një rutinë të rregullt.

Megjithatë, të kalosh kohë vetëm nuk është e njëjtë me të qenit i izoluar. Vetmia mund të jetë zgjedhje dhe pjesë e një jete të shëndetshme, ndërsa izolimi social nënkupton mungesë të mjaftueshme të lidhjeve dhe kontakteve me të tjerët.

Një telefonatë, një kafe me një mik, një shëtitje me dikë të afërt apo pjesëmarrja në një aktivitet shoqëror mund të duken si gjëra të vogla, por lidhjet e rregullta me njerëzit janë një pjesë e rëndësishme e kujdesit për shëndetin.

Në një botë ku mund të jemi të lidhur me qindra njerëz përmes ekranit, të kesh dikë pranë në jetën reale mbetet po aq e rëndësishme.