Kur mendojmë për stresin, zakonisht e lidhim me ankthin, nervozizmin ose lodhjen mendore. Por stresi nuk ndikon vetëm në mendje. Ai mund të shfaqet edhe në trup, madje duke shkaktuar dhimbje reale fizike.

Kur përjetojmë stres, truri aktivizon sistemin e alarmit të trupit. Çlirohen hormone si adrenalina dhe kortizoli, rritet rrahja e zemrës dhe muskujt tensionohen. Ky reagim është i dobishëm për një periudhë të shkurtër, sepse e përgatit trupin të reagojë ndaj një rreziku.

Problemi fillon kur stresi vazhdon për ditë, javë apo muaj. Muskujt mund të qëndrojnë të tendosur për një kohë të gjatë, veçanërisht në qafë, shpatulla, nofull dhe shpinë. Kjo mund të shkaktojë dhimbje, ngurtësi dhe dhimbje koke.

Stresi mund të ndikojë edhe në mënyrën se si truri e përpunon dhimbjen. Kur jemi vazhdimisht të stresuar, sistemi nervor mund të bëhet më i ndjeshëm ndaj sinjaleve nga trupi. Një shqetësim i vogël mund të perceptohet më intensivisht.

Edhe sistemi tretës mund të preket. Stresi mund të ndryshojë lëvizjet e zorrëve dhe mënyrën se si funksionon sistemi tretës, duke shkaktuar dhimbje barku, fryrje, diarre ose kapsllëk te disa njerëz.

Gjumi është një tjetër hallkë e rëndësishme. Stresi shpesh e vështirëson gjumin, ndërsa mungesa e gjumit mund të rrisë ndjeshmërinë ndaj dhimbjes. Kështu krijohet një cikël: stres, gjumë i dobët, më shumë lodhje dhe më shumë dhimbje.

Kjo nuk do të thotë se dhimbja është “vetëm në kokë”. Dhimbja është reale edhe kur stresi është një nga faktorët që e shkakton ose e përkeqëson atë.

Nëse një dhimbje është e re, e fortë, e vazhdueshme ose nuk ka një shpjegim të qartë, nuk duhet t’ia atribuojmë automatikisht stresit. Është e rëndësishme të vlerësohet edhe nga ana mjekësore.

Trupi dhe mendja nuk funksionojnë të ndara. Ajo që përjetojmë emocionalisht mund të ndikojë drejtpërdrejt në mënyrën se si ndihemi fizikisht.