Ndarja e prindërve është një nga ndryshimet më të mëdha që një fëmijë mund të përjetojë. Edhe pse vendimi për t’i dhënë fund një martese apo bashkëjetese u takon të rriturve, mënyra se si kjo situatë u shpjegohet fëmijëve mund të ndikojë në mënyrën se si ata e përjetojnë dhe e përballojnë atë.

Psikologët theksojnë se fëmijët kanë nevojë për sinqeritet, siguri dhe mbështetje emocionale. Ata nuk kanë nevojë të dinë çdo detaj të konfliktit mes prindërve, por kanë nevojë të kuptojnë se çfarë po ndodh dhe çfarë do të thotë kjo për jetën e tyre.

Flisni së bashku, nëse është e mundur

Nëse marrëdhënia mes prindërve e lejon, është më mirë që lajmi t’i komunikohet fëmijës nga të dy prindërit. Kjo i jep fëmijës mesazhin se, pavarësisht ndarjes, të dy vazhdojnë të kujdesen për të.

Përdorni fjalë të thjeshta dhe të qarta

Shpjegimi duhet të jetë i përshtatshëm për moshën e fëmijës. Mund të thoni diçka si: “Mami dhe babi kanë vendosur të jetojnë në shtëpi të ndryshme, por të dy do të vazhdojmë të të duam dhe të kujdesemi për ty.”

Shmangni detajet mbi konfliktet, tradhtinë apo fajësimin e njërit prind.

Theksoni se nuk është faji i fëmijës

Shumë fëmijë, sidomos ata më të vegjël, mund të besojnë se ndarja ka ndodhur për shkak të sjelljes së tyre. Për këtë arsye është shumë e rëndësishme t’u thuhet qartë dhe vazhdimisht se ata nuk kanë asnjë faj për vendimin e prindërve.

Sigurojeni se dashuria nuk ndryshon

Edhe pse shumë gjëra mund të ndryshojnë, një gjë duhet të mbetet e qartë: dashuria e prindërve për fëmijën nuk ndryshon. Kujtojini se të dy do të vazhdojnë të jenë pjesë e jetës së tij.

Flisni për ndryshimet që do të ndodhin

Fëmijët ndihen më të sigurt kur e dinë se çfarë i pret. Shpjegoni me qetësi se ku do të jetojnë, si do ta kalojnë kohën me secilin prind dhe cilat rutina do të mbeten të njëjta.

Lejoni të shprehë emocionet

Çdo fëmijë e përjeton ndryshe ndarjen. Disa qajnë, të tjerë zemërohen, bëhen më të heshtur ose bëjnë shumë pyetje. Jepini kohë të flasë dhe dëgjojeni pa e gjykuar. Nuk është e nevojshme të keni përgjigje për gjithçka – shpesh mjafton që fëmija të ndihet i dëgjuar.

Mos e vendosni në mes të konfliktit

Fëmija nuk duhet të bëhet ndërmjetës, të zgjedhë anë apo të dëgjojë kritika për prindin tjetër. Konfliktet mes të rriturve nuk duhet të bëhen barrë emocionale për të.

Kërkoni ndihmë nëse është e nevojshme

Nëse pas ndarjes fëmija shfaq ndryshime të vazhdueshme në sjellje, probleme me gjumin, ankth, vështirësi në shkollë apo tërheqje nga aktivitetet që më parë i pëlqenin, mund të jetë e dobishme të konsultoheni me një psikolog.

Ndarja është një periudhë e vështirë për të gjithë familjen, por ajo nuk duhet të nënkuptojë humbjen e ndjenjës së sigurisë për fëmijën. Kur prindërit komunikojnë me ndershmëri, e mbrojnë fëmijën nga konfliktet dhe i kujtojnë vazhdimisht se është i dashur nga të dy, ata e ndihmojnë të përballet më lehtë me këtë ndryshim të madh në jetën e tij.