Për shumë njerëz, një filxhan çaj nuk është i plotë pa një lugë sheqer. Të tjerë zgjedhin mjaltin, ndërsa disa preferojnë ta konsumojnë pa asnjë ëmbëlsues. Por a e ndryshon sheqeri vërtet vlerën ushqyese të çajit?
Ekspertët thonë se shtimi i sheqerit nuk i shkatërron antioksiduesit apo përbërësit natyralë të çajit. Polifenolet, flavonoidet dhe substancat e tjera bioaktive mbeten të pranishme edhe pasi çaji është ëmbëlsuar. Megjithatë, problemi nuk lidhet me vetë çajin, por me sasinë e sheqerit që konsumohet.
Konsumimi i shpeshtë i sasive të mëdha të sheqerit lidhet me një rrezik më të lartë për mbipeshë, diabet të tipit 2, sëmundje kardiovaskulare dhe probleme me shëndetin oral. Për këtë arsye, nëse një filxhan çaj përmban disa lugë sheqer, përfitimet e përgjithshme për shëndetin mund të zbehen nga sasia e tepërt e sheqerit të shtuar.
Nga ana tjetër, çaji pa sheqer ju lejon të shijoni aromën dhe shijen natyrale të bimës ose gjetheve nga të cilat është përgatitur. Me kalimin e kohës, shumë njerëz mësohen me këtë shije dhe ndiejnë më pak nevojë për ta ëmbëlsuar.
Po mjalti, a është zgjedhje më e mirë?
Mjalti përmban disa vitamina, minerale dhe antioksidues në sasi të vogla, por ai mbetet gjithashtu një burim sheqernash. Nëse shtohet në çaj shumë të nxehtë, temperaturat e larta mund të ndikojnë në disa prej përbërësve të tij natyralë. Për këtë arsye, nëse preferoni mjaltin, rekomandohet ta shtoni pasi çaji të jetë ftohur pak.
Nëse nuk ju pëlqen çaji pa ëmbëlsues, mund të provoni ta reduktoni gradualisht sasinë e sheqerit. Edhe ulja nga dy lugë në një lugë është një hap pozitiv për shëndetin nëse bëhet pjesë e rutinës së përditshme.
Për ta bërë çajin më aromatik pa shtuar sheqer, mund të përdorni përbërës natyralë si kanella, limoni, menteja, xhenxhefili ose disa gjethe livande, në varësi të llojit të çajit.
Në fund, sheqeri nuk ia heq çajit antioksiduesit apo përbërësit e dobishëm, por konsumimi i tepërt i tij mund të zvogëlojë përfitimet që një stil i shëndetshëm jetese synon të sjellë. Një filxhan çaj mbetet një zgjedhje e mirë, sidomos kur konsumohet me pak ose aspak sheqer.












