Pap-testi është një ekzaminim gjinekologjik që ndihmon në zbulimin e hershëm të ndryshimeve qelizore në qafën e mitrës, të cilat me kalimin e kohës mund të zhvillohen në kancer. Ky ekzaminim është një pjesë e rëndësishme e kujdesit parandalues për shëndetin e grave, pasi ndryshimet parakanceroze shpesh nuk shkaktojnë simptoma.
Pap-testi nuk është i njëjtë me testin për HPV-në, megjithëse të dy ekzaminimet përdoren për depistimin e kancerit të qafës së mitrës. HPV-ja është një virus që shkakton shumicën dërrmuese të rasteve të këtij lloji të kancerit.
Sa shpesh duhet të bëhet Pap-testi?
Sipas rekomandimeve të Task Forcës së Shërbimeve Parandaluese të SHBA-së, gratë e moshës 21 deri në 29 vjeç mund ta bëjnë Pap-testin çdo tre vjet. Për gratë e moshës 30 deri në 65 vjeç, ekzistojnë disa mundësi depistimi: Pap-testi çdo tre vjet, testi për HPV me rrezik të lartë çdo pesë vjet ose kombinimi i të dy testeve çdo pesë vjet.
Ndërkohë, Organizata Botërore e Shëndetësisë rekomandon testimin primar për HPV-në, kur është i disponueshëm, duke filluar nga mosha 30 vjeç për gratë në popullatën e përgjithshme. Intervali i rekomanduar zakonisht është pesë deri në dhjetë vjet. Kur testi HPV nuk është i disponueshëm, mund të përdoret citologjia, përfshirë Pap-testin, sipas udhëzimeve përkatëse.
Megjithatë, këto intervale mund të ndryshojnë në varësi të udhëzimeve kombëtare, historisë shëndetësore dhe rezultateve të mëparshme të ekzaminimeve.
Gratë që kanë pasur rezultate jonormale, kanë imunitet të dobësuar ose kanë histori të ndryshimeve serioze në qafën e mitrës mund të kenë nevojë për kontrolle më të shpeshta. Po ashtu, gratë mbi 65 vjeç mund ta ndërpresin depistimin vetëm nëse plotësojnë kriteret përkatëse dhe kanë histori të mjaftueshme rezultatesh normale.
Është e rëndësishme të theksohet se edhe gratë që janë vaksinuar kundër HPV-së duhet të vazhdojnë kontrollet parandaluese sipas rekomandimeve mjekësore.
Pap-testi është një ekzaminim parandalues dhe nuk e zëvendëson vizitën te gjinekologu në rast të simptomave shqetësuese. Gjakderdhja pas marrëdhënieve seksuale, gjakderdhja jashtë ciklit menstrual ose pas menopauzës dhe sekrecionet e pazakonta kërkojnë vlerësim mjekësor, pavarësisht se kur është bërë testi i fundit.
Kontrollet e rregullta dhe ndjekja e rekomandimeve të gjinekologut mund të ndihmojnë në zbulimin e hershëm të ndryshimeve në qafën e mitrës dhe në parandalimin e zhvillimit të kancerit.
