Nëse ndonjëherë vëreni se njëra vrimë e hundës është më e bllokuar se tjetra, kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se keni një problem shëndetësor. Në shumë raste, bëhet fjalë për një proces krejt normal që quhet “cikli nazal”.

Hunda në mënyrë natyrale alternon anën përmes së cilës kalon më shumë ajër. Brenda hundës ndodhen enë gjaku dhe inde që mund të fryhen dhe të zvogëlohen në mënyrë të alternuar. Për këtë arsye, për disa orë mund të ndjeni njërën anë më të bllokuar, ndërsa më vonë të hapet dhe të bllokohet ana tjetër.

Pozicioni në të cilin flini gjithashtu mund të ndikojë. Kur qëndroni shtrirë në njërën anë, ana e hundës që është më poshtë mund të duket më e bllokuar për shkak të rritjes së qarkullimit të gjakut në atë zonë.

Megjithatë, nëse bllokimi është pothuajse gjithmonë në të njëjtën anë, mund të ketë edhe shkaqe të tjera. Një septum i devijuar, për shembull, mund ta bëjë njërën anë të hundës vazhdimisht më të ngushtë. Alergjitë, ftohjet dhe sinusiti mund të shkaktojnë gjithashtu ënjtje të mukozës dhe vështirësi në frymëmarrje.

Në disa raste, bllokimi mund të lidhet edhe me polipet nazale ose me përdorimin e zgjatur të sprejve dekongjestivë, të cilët mund të shkaktojnë efekt të kundërt dhe ta përkeqësojnë kongjestionin.

Kur duhet kontrolluar?

Nëse njëra anë e hundës mbetet e bllokuar për një kohë të gjatë, veçanërisht nëse problemi nuk largohet pas një ftohjeje, përsëritet shpesh ose shoqërohet me gjakderdhje nga hunda, dhimbje të fytyrës, sekrecione me erë të keqe apo vështirësi të konsiderueshme në frymëmarrje, është mirë të konsultoheni me mjekun ose një specialist ORL.

Pra, nëse bllokimi ndryshon nga njëra anë në tjetrën gjatë ditës, shpesh është thjesht pjesë e funksionimit normal të hundës. Nëse gjithmonë bllokohet e njëjta anë, ia vlen të kontrollohet shkaku.