Ushqimi nuk lidhet vetëm me urinë. Shpesh hamë edhe kur jemi të stresuar, të mërzitur, të lodhur ose emocionalisht të ngarkuar. Kjo njihet si ushqyerja emocionale dhe mund të bëhet një mënyrë për t’u ndier përkohësisht më mirë.

Kur jemi nën stres, trupi çliron hormone që mund të ndikojnë në oreks dhe në dëshirën për ushqime të caktuara. Për disa njerëz, kjo shfaqet si dëshirë më e madhe për ushqime të ëmbla, të yndyrshme ose shumë të përpunuara.

Ushqimi mund të japë një ndjenjë të përkohshme kënaqësie dhe rehatie, por kjo nuk e zgjidh shkakun e stresit. Në disa raste, pas ngrënies mund të shfaqen fajësimi, pendesa ose dëshira për të ngrënë përsëri, duke krijuar një cikël emocional.

Një hap i rëndësishëm është të mësojmë të dallojmë urinë fizike nga dëshira për të ngrënë si reagim ndaj emocioneve. Uria fizike zakonisht shfaqet gradualisht, ndërsa ushqyerja emocionale mund të vijë papritur dhe të lidhet me një ushqim specifik.

Kjo nuk do të thotë se duhet të ndalojmë së ngrëni ushqimet që na pëlqejnë. Më e rëndësishme është të kuptojmë se çfarë po na shtyn drejt ushqimit dhe të gjejmë edhe mënyra të tjera për të menaxhuar stresin, si ecja, gjumi i mjaftueshëm, biseda me një person të afërt ose një aktivitet që na qetëson.