Të gjithëve na ka ndodhur të shtyjmë një detyrë për nesër, javën tjetër apo “kur të kemi më shumë kohë”. Megjithatë, për disa njerëz kjo bëhet një zakon i vazhdueshëm që ndikon në punë, studime dhe jetën e përditshme. Ky fenomen njihet si procrastinim.

Ndryshe nga sa mendohet shpesh, procrastinimi nuk lidhet gjithmonë me dembelinë. Shumë persona që i shtyjnë detyrat janë të vetëdijshëm për rëndësinë e tyre, por përjetojnë stres, ankth ose frikë nga dështimi. Për këtë arsye, ata zgjedhin aktivitete më të lehta dhe më të këndshme, duke shmangur atë që duhet të bëjnë.

Psikologët shpjegojnë se procrastinimi lidhet edhe me mënyrën si truri ynë e percepton kohën. Shpesh, kënaqësia e menjëhershme nga një aktivitet i thjeshtë, si rrjetet sociale apo shikimi i videove, duket më tërheqëse sesa përfitimi afatgjatë i përfundimit të një detyre.

Ky zakon mund të sjellë pasoja të ndryshme, përfshirë rritjen e stresit, ndjenjën e fajit, uljen e produktivitetit dhe humbjen e afateve të rëndësishme. Në disa raste, procrastinimi i vazhdueshëm mund të ndikojë edhe në vetëbesimin e individit.

Ekspertët sugjerojnë që detyrat e mëdha të ndahen në hapa më të vegjël dhe më të menaxhueshëm. Fillimi i një pune për vetëm pesë minuta shpesh mjafton për të kapërcyer rezistencën fillestare. Po ashtu, vendosja e afateve realiste dhe kufizimi i shpërqendrimeve mund të ndihmojnë në krijimin e zakoneve më produktive.