Për shumë prindër, momenti kur fëmija qan në derën e kopshtit është një nga më të vështirët emocionalisht. Megjithatë, specialistët theksojnë se kjo është një fazë normale për shumë fëmijë, veçanërisht gjatë javëve të para ose pas një periudhe të gjatë pushimi.
Një nga gjërat më të rëndësishme që mund të bëjnë prindërit është të qëndrojnë të qetë. Fëmijët e ndjejnë ankthin dhe pasigurinë e të rriturve, ndaj një prind i shqetësuar mund ta bëjë ndarjen edhe më të vështirë.
Ekspertët rekomandojnë që largimi të jetë i shkurtër dhe i qartë. Edhe pse tundimi për të qëndruar më gjatë është i madh, zgjatja e lamtumirës shpesh e rrit ankthin e fëmijës. Një përqafim, një puthje dhe një premtim i thjeshtë se do të ktheheni më vonë zakonisht funksionojnë më mirë.
Po ashtu, është e rëndësishme të mos largoheni fshehurazi. Edhe nëse fëmija shpërthen në lot, ai ka nevojë të dijë se prindi po largohet dhe do të kthehet. Kjo ndihmon në ndërtimin e besimit dhe sigurisë.
Rutina e përditshme mund të ndihmojë shumë. Kur fëmija e di se çfarë do të ndodhë çdo mëngjes, ai ndihet më i sigurt. Një ritual i vogël, si një përshëndetje e veçantë apo një përqafim i fundit, mund ta bëjë ndarjen më të lehtë.
Prindërit duhet gjithashtu të kujtojnë se lotët në derën e kopshtit nuk do të thotë domosdoshmërisht se fëmija kalon një ditë të vështirë. Shumë fëmijë qetësohen brenda pak minutash pasi prindi largohet dhe përfshihen në lojë me bashkëmoshatarët.
Mbi të gjitha, durimi është çelësi. Përshtatja me kopshtin kërkon kohë dhe ritmi është i ndryshëm për çdo fëmijë. Me mbështetje, qëndrueshmëri dhe shumë dashuri, shumica e fëmijëve e kalojnë këtë fazë me sukses.













